Blog

Güzelliğin On Para Etmez

Güzelliğin On Para Etmez

Güzelliğin on par’etmez

Şu bendeki aşk olmasa

Eğlenecek yer bulaman

Gönlümdeki köşk olmasa

Tâbirin sığmaz kaleme

Derdin dermandır yâreme

İsmin yayılmaz âleme

Âşıklarda meşk olmasa

Kim okurdu kim yazardı

Bu düğümü kim çözerdi

Koyun kurt ile gezerdi

Fikir başka başk’olmasa

Güzel yüzün görülmezdi

Bu şak bende dirilmezdi

Güle kıymet verilmezdi

Âşık ve maşuk olmasa

Senden aldım bu feryâdı

Bu imiş dünyanın tadı

Anılmazdı Veysel adı

O sana âşık olmasa

AŞIK VEYSEL

Gülşen Ağlar

Gülşen Ağlar

Sözün bilmez bazı nâdan elinden

Erkân ağlar, usûl ağlar, yol ağlar

Bülbülün feryadı gonca gülünden

Gülşen ağlar, bülbül ağlar, gül ağlar

Her kaçan cûş edüp çağlasa seller

Açılır lâleler, sümbüller güller

Davlunbaz çalınır, çalkanır güller

Şahin ağlar, turna ağlar, tel ağlar

İyi ile konuş olasın iyi

Öter defter gibi sînemin neyi

Bu çarhın elinden el’aman deyi

Gedâ ağlar, sultan ağlar, kul ağlar

Gevherî der dertli gönlümüz hasta

Sözünü beğendir illere, dosta

Kimi abdal olup girmiştir posta

Hırka ağlar, hem post ağlar, çul ağlar

Kaynak: Türk Saz Şairleri, Gevheri, Koşmalar, s. 202

Ey Gönül

Ey Gönül

Ey gönül âh etme, her derdin selâmettir sonu,

Ölmeyen bir hastanın hâl-i nekahattir sonu,

Gam yeme ferda için, saat bu saat, gün bu gün,

Olsa olsa dâr-ı dünyânın kıyamettir sonu.

Cünhadan kaç, eyle mümkünse hazer,

Çünkü böyle itiyâdın kıyamettir sonu.

Ekser-i rind-i hüdâ pir-i mugana borçludur,

İşretin birkaç kadeh sonu semâhattır sonu.

Bir zamanda hayr olan iş istihâre istemez,

Bâzı beyhude teenninin cesârettir sonu.

Hak, hukuk tesisi bahşetmez sana ey mürtekip,

Tevbekâr oldun mu zannetme berâettir sonu.

Gâh câne, gâh vicdâne fena tesir eder;

Eşrafâ! Dünyada her zevkin nedâmettir sonu.

Kaynak: Türk Şiiri Antolojisi, Şair Eşref, Deccal’den Gazel, s.59